Herkese merhaba :)

Bu kez gerçek olaylar esas alınarak kurgulanmış Casus yorumuyla karşınızdayım. Paulo Coelho'nun okuduğum 3. kitabı. Simyacı, Elif ve Casus'u okudum. Sıralama yapacak olsam Simyacı, Casus, Elif derim. Elif benim için biraz hayal kırıklığı olmuştu çünkü. Yazarın bunlar dışında da hemen her kitabı kütüphanemde mevcut ama diğerlerini bir türlü okuyamadım. Bu yaz okumayı umuyorum, bakalım :)

Casus'u alırken açıkçası gerçek bir casus hikayesi olduğunu bilmiyordum. Genelde sevdiğim yazarların kitaplarını konularına bakmadan alıyorum. Bunda da aynısını yapmışım çünkü konusuna, okumak için kitabı elime aldığımda baktım. Gerçekten ilgimi çekince de hemen okuyup bitirdim. Tek kelimeyle bayıldım diyebilirim.

Hollanda'nın uzak bir eyaletinde 1800'lerin sonunda doğan Margaretha Zelle, zamanın biraz ötesinde yaşıyordu. Yapabileceklerini keşfettikten sonra kaldığı yer onu boğmaya başlamıştı ve tek hayali Paris'e yerleşip orada yaşamaktı. Bir gün gazetede gördüğü bir ilan onun için dönüm noktası olacaktı. Kendisinden 21 yaş büyük bir subayla evlenip Endonezya'ya gitmeye karar verdi ama hiçbir şey düşündüğü gibi olmadı.

Zamanla kocasından şiddet gören ve mutsuz yaşayan biri haline geldiğinde tek çaresi Paris'e gidebilmekti. Bir kadın olarak neler yapabileceğini keşfettikçe hayatını kendisi yönetmeye karar verdi. Kızını ardında bırakıp bir yolunu bulup Paris'e gitti. Döneminin çok daha ötesinde yaşadığı için tabii ki o dönem pek hoş karşılanmadı ama erkekler tarafından hep el üstünde tutuldu. Özellikle evli ve zengin erkeklerle onlarca ilişki yaşadı. Bunların hiçbiri aşk ilişkisi değildi. Bir nevi çıkar ilişkisi denebilir. Yine Paris'e gelince adını Mata Hari olarak değiştirip yeni bir hayata başladı. Dans etmek onun yükselişini ve ülke çapında tanınmasını sağladı. Söylemeye gerek yok ama dansları da dönemin çok ötesindeydi. Mata Hari'nin tek hayali para sıkıntısı yaşamamak ve güçlü olmaktı. Bu güç isteği onun hiç düşünmediği bir şekilde noktalandı. Özellikle gözden düşmeye başladığı zamanlarda dikkat çekmek için yaptıkları sonrasında aleyhinde kullanılanların başında geliyordu.

Mata Hari, o çok sevdiği ve 1. Dünya Savaşı başlarken dönmek için çok uğraştığı Paris'te idam edildi. İddia edilen suçu, çift taraflı casusluk yapmaktı. Günümüzde bile hala tartışılan bir konu bu. Gerçek net değil ama avukatına yazdığı mektuplar oldukça kafa karıştırıcı. O dönemin karışıklığı olmasa muhtemelen Mata Hari, istediği hayatı yaşamaya devam edebilecekti. Yanlış yerde yanlış kişilerle olmaktı belki suçu. Belki de söylendiği gibi casustu. Kitabı okurken duygulandığım çok fazla yer oldu. Biri de gerçekten aşık olduğu, kendinden oldukça küçük, Rus sevgilisinin ihanetiydi. Sonuç olarak kitap bir şekilde içimde bir yere dokundu. Herkese tavsiye edeceğim kitaplardan biri oldu Casus. Kitabı bitirdikten sonra bol bol araştırma yapmama vesile oldu. Bu tarz kitapları çok seviyorum. Başka yorumlarda görüşmek üzere... Hoşça kalın.

Alıntılar

Orijinal İsim: The First Day

Yazar: Marc Levy
Çevirmen: Ayça Sezen

Yayınevi: Can Yayınları

Sayfa: 424

Baskı Yılı: 2012

D&R'ın yaz başında yaptığı 5 TL kampanyasından almıştım bu kitabı ve tabii ikinci kitap olan İlk Gece'yi. Konusu oldukça ilginç gelmişti. Okuyunca da beğendim en azından ilk kitabı beğendim diyebilirim :)

Keira, paleoantropologtur. İlk insan kimdir? Onun amacı bu sorunun cevabını bulmaktır. Bunu bulabilmek için ekibiyle Etiyopya'daki Omo Vadisine gider. Adrian, astrofizikçidir. Peki gündoğumu nerede başlar? Onun amacı da bu sorunun cevabını bulmaktır. Bunun için Şili'deki Atacama Platosuna gider. 

Aksilikler sonucu oldukları yerde uzun süre kalamayan birbirinden habersiz bu eski sevgililer planladıklarını yapabilmek için bir yarışmaya katılırlar. Ödülü alan kişi hayallerini gerçekleştirebilecektir ve o yarışmada birbirlerini gördüklerinde 15 yıl önceki aşkları yine alevlenir.

Omo Vadisinde bir çocuğun Keira'ya verdiği kolye Keira'yı olayların tam ortasına oturtur ve bu iki eski sevgili sorularının cevaplarını bir arada arama kararı alırlar. Ancak onların cevapları öğrenmemelerini isteyen varlıklar vardır ve onları engellemek için her şeyi yapacaklardır. 

Bol bol ayrıntı okuyoruz bu romanda. Kitapta çiftimizi engellemeye çalışan ülkeler ve temsilcileri var. Bir Londra, bir Paris, bir Amsterdam, bir Atina, bir Madrid'te buluyoruz kendimizi. Yorucu bir sistem olsa da zamanla oturuyor :) İlk 100 sayfada sıkılabilirsiniz ama devamında aksiyon artacak ve ikinci kitaba başlamış bulacaksınız kendinizi.

Walter bence kitaba renk katmış. Kibar konuşması hele çok hoş. Ivory çözülebilecek bir karakter değil en azından ilk kitapta çözmek mümkün olmuyor. Benim İlk Gün yorumlarım bu kadar, İlk Gece yorumu da hızlıca gelecek.

ARKA KAPAK

"Sonsuz küçük ya da sonsuz büyük olan nedir ve her şeyin başladığı sıfır ânı nedir?"

"Ben paleoantropoloğum, müzede çalışmıyorum, bir Pierre'le, bir Antoine'la ya da bir Jérôme'la tanışma fırsatım olmadı yıllardır; çocuğum yok; severek yaptığım zor bir mesleğim var ve kınanacak yanı olmayan bir tutku yaşadığım için olağanüstü şanslıyım."

"Adım Adrianos, annemin doğduğu kasaba hariç, uzun zamandır 'Adrian' diyorlar bana. Astrofizikçiyim, uzmanlık alanım, Güneş sisteminin dışındaki yıldızlar. Dünya yuvarlaktır, uzay bükülüdür ve evrenin sırlarını kavramak için yolculuk etmeyi, en iyi gözlem noktasının, büyük kentlerin uzağındaki zifirî karanlığın peşine düşüp gezegeni en ücra köşelerine kadar, hiç durmadan, bir baştan bir başa dolaşmayı sevmek gerekir. Sanırım, beni bunca yıldır, insanların çoğunun yaptığının tersine bir ev, bir eş ve çocuklara sahip olmaktan alıkoyan, rüyalarımdan hiç çıkmayan o soruya günün birinde bir yanıt bulmak umudu oldu: Gündoğumu nerede başlar?"

İki idealist biliminsanıydılar... İki eski sevgili... 15 yıl sonra karşılaştıklarında ikisinin de yaşamında sadece bilim vardı... Aşk tekrar araya girdi... Biri ilk insanın, diğeri ilk günün peşindeydi... Güçlerini birleştirdiler... Ama aradıklarının peşinde yalnız değildiler... Üstelik diğerleri, yollarına ölüm tuzakları kurmaya başlamıştı bile...

Facebook
Google Plus

Twitter
Instagram

Orijinal İsim: Cronica de Una Muerte Anunciada

Yazar: Gabriel Garcia Marquez

Yayınevi: Can Yayınları

Çevirmen: İnci Kut

Sayfa: 111

Baskı Yılı: 2014

Babası Arap olan Santiago Nasar'ın öldürülmesini konu alan bu romanda öldürülme süreci ve nedenleri ayrıntılı olarak işlenmiş. Kısa bir roman olduğundan fazla detay vermek istemem ancak diğer Marquez romanları gibi bu da oldukça ilginçti. İlk sayfada olayı verilip devamında sürecin nasıl işlediği yazılmış.

Yüzyıllık Yalnızlık'tan Albay Aureliano Buendia'nın adının geçmesi hoşuma gitti. Marquez bir şekilde kendi çevresinden esinlendiği şeylerden oluşturmuş romanlarını. Bu romanda da çocukluğunu geçirdiği yerde işlenen bir cinayeti kendi ağzından yazmış. Hatırladığı şeyler dışında o dönemde orda yaşamış kişilerle görüşmüş. "Büyülü Gerçekçilik" akımını bu kitapla tam anlamıyla kavradığımı düşünmekteyim.

Angela Vicario ve Bayardo San Roman'ın düğünü ve düğün sonrası sürecin Santiago Nasar'ın ölümüyle ilişkisi, çevrede yaşayanların olaya tepkileri bana çok ilginç geldi. Sırada yazarın en merak ettiğim romanı Kolera Günlerinde Aşk var. Umarım yakın zamanda okuyabilirim.

Yazar Hakkında Kısa Bilgi

Nisan 2014'te aramızdan ayrılan Gabriel Garcia Marquez, büyülü gerçekçilik akımının öncülerindendir. Kolombiyalı yazarın yayınlanmış ilk eseri 1955 yılında basılan Yaprak Fırtınası'dır. 1982'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır.

Büyülü Gerçekçilik nedir?

Normal ya da gerçekçi kabul edilen sanat akımlarında olmaması gereken sihirli ve mantık dışı öğeleri içeren sanat akımı.

ARKA KAPAK

Kolombiyalı büyük yazar Gabriel García Márquez'in 1981'de yayımlanan yedinci romanı Kırmızı Pazartesi, işleneceğini herkesin bildiği, engel olmak için kimsenin bir şey yapmadığı bir namus cinayetinin öyküsü. Hem Kolombiya'da, hem de yayımlandığı dünyanın dört bir yanındaki pek çok ülkede sarsıcı etkileri olmuş bir roman. Usta yazar, çocukluğunu geçirdiği kasabada yıllar önce yaşanmış bir cinayet olayını aktarıyor. Romanın kahramanı Santiago Nasar'ın öldürüleceği daha ilk satırlardan belli. Kırmızı Pazartesi, yalnızca bir cinayetin arka planını değil, bir halkın ortak davranış biçimlerinin potresini de çiziyor. Böylece, sonuna dek ilgiyle okuyacağınız bu kısa ve ölümsüz roman, bir toplumsal ruhçözümü niteliği de kazanmış oluyor.

*** Bilgi için yararlandığım kaynak Vikipedi. Detaylı incelemeyi ordan yapabilirsiniz.

Facebook
Google Plus

Twitter
Instagram

Orjinal İsim: Die Verwandlung

Yazar: Franz Kafka
Çeviri: Ahmet Cemal

Yayınevi: Can Yayınları

Sayfa: 104

Baskı Yılı: 2014 (42. baskı)

Dönüşüm inceden iğneleyen bir kitap. Kısa ama sağlam diyebilirim. İlk başlarda bu nedir diyebilirsiniz çok normal ama bir süre sonra sizi düşünmeye itiyor. Düşündükçe doğru böyle yaşıyoruz diyor insan.

Ne yazık ki Kafka okumak için geç kalmışım dedim kitap bittiğinde. Tüm kitaplarını edinip okumayı düşünüyorum. Kitabın sonunda Kafka'nın kitabı yazma aşamasında başta sevgilisi olmak üzere birkaç kişiye yazdığı mektuplardan alıntılar var. Adam bu kısacık öyküyü yazarken bile dertlenmiş yazamadığı günler için üzülmüş, kafası dağıldıkça konudan saptığını düşünmüş. Mektuplar kişisel olsa da yazarlar için söylüyorum tabi yazdıklarıyla ilgili bölümler benim çok ilgimi çekiyor ve o yazarı daha iyi tanımamı sağlıyor. Kafka'yı da çok sevdim :)

Gregor Samsa bir sabah uyanır ve kendini dev bir böceğe dönüşmüş bulur. Tek başına çalışarak ailesinin geçimini sağlayan ve babasının borçlarını ödemeye çalışan Gregor dönüşümünden sonra ailesinden ve kısıtlı çevresinden beklemediği tepkiler alır. Ona sürekli destek olan kız kardeşi bile zamanla ona sırtını döner. Önsöz ve sonsözü çıkarırsak 66 sayfa gibi bir şey zaten çok fazla detay vererek okuduğunuzda alacağınız tadı engellemek istemiyorum. Bu öykünün anlatmaya çalıştıkları yaklaşık 100 yıl önce yayımlandığı halde halen geçerliliğini koruyor. Güncel kalabilmek böyle bir şey demek ki :) Mutlaka okunacaklar listesine eklenmeli diyor ve yazımı bitiriyorum. Mutlu günler.

ARKA KAPAK

Franz Kafka'nın 1915'te yayımlanan Dönüşüm adlı öyküsü, yazarın, anlatım sanatının doruğuna ulaştığı bir eseridir. Küçük burjuva çevrelerindeki yozlaşmış aile ilişkilerini en ince ayrıntılarına kadar irdeleyen bu uzun öykü, aynı zamanda toplumun dayattığı, işlevini çoktan yitirmiş kalıplara bilinç düzeyinde başkaldıran bireyin tragedyasını çarpıcı bir biçimde dile getirir. 

Kitabın Değişim olarak bilinen adının gerçekte Dönüşüm olduğu, ifadesini Ahmet Cemal'in açıklamasında bulur: "Gregor Samsa'nın bir sabah kendini yatağında bir böcek olarak bulması, salt bir değişim değil fakat 'başkalaşım'dır O, insanlığını koruyarak bazı değişiklikler geçirmemiştir; artık farklı bir canlı türü olmuştur."


Bu açıklama, Kafka'nın eserini tanımlarken kullandığı ifadeyle de örtüşür: "Herkes, beraberinde taşıdığı bir parmaklığın ardında yaşıyor. Şimdi hayvanlarla ilgili bunca şey yazılmasının nedeni de bu. Özgür ve doğal bir yaşama duyulan özlemin ifadesi. Oysa insanlar için doğal yaşam, insanca yaşamdır. Ama bunu anlamıyorlar. Anlamak istemiyorlar. İnsan gibi yaşamak çok güç, o nedenle hiç olmazsa kurgusal düzeyde bundan kurtulma isteği var... Hayvana geri dönülüyor. Böylesi, insanca yaşamaktan çok daha kolay."

Orjinal İsim: Cien Anos De Soledad

Yazar: Gabriel Garcia Marquez

Yayınevi: Can Yayınları

Sayfa: 461

Baskı Yılı: 2014(55. Baskı)

Öncelikle karmaşık bir roman oluyacağınızı bilin. Eğer sürekli düşünmek istemiyorsanız hiç başlamayın. Kolay değil Nobel almış bir romandan bahsediyoruz. Haliyle biraz ağır. Laf olsun diye okunacak bir eser değil. O yüzden belli bir yaş üstü okursa bence daha uygun olur. Mantığını kavrayınca akıp gidiyor.

Okumayı çok istediğim bu romanı ancak okuma imkanı buldum. Aynı ay yazar vefat etti, ilgililer biliyordur muhtemelen ama bilmeyenler olabilir diye yazmak istedim. Önceki paragrafta yazdığım gibi ağır ilerleyen bir eser ancak farklı mı farklı. Okumaya değer denilecek türdendi.

Jose Arcadio Buendia eşi Ursula ile Macondo'ya yerleşmiş ve oranın kurulup geliştirilmesinde çaba sarf etmiştir. Ancak içindeki bilim aşkı onu rahat bırakmaz, kendisini bilime adar. Oğulları Aureliano Buendia, Jose Arcadio ve kızları Amaranta farklı bir hayat yaşarlar.

6 kuşak yer alıyor kitapta. Ursula bu 6 kuşağı görüyor ve onlarla yaşıyor. Aklınızı karıştıracak tek şey sürekli erkek karakterlerde tekrarlanan isimler. Hemen herkes aynı ismi taşıyor ve bu bir süre sonra sizin kafanızın karışmasını sağlıyor. Herkes oğluna kendi adını koyuyor ve ilginç bir şekilde zamanla kaderlerinin de birbirine benzedikleri ortaya çıkıyor. Her ne kadar artık farklı isim konulacak dense de son ana kadar aynı ismi tekrarlama huyundan vazgeçilemiyor. Bunca kuşakta başka neler olur derseniz ensest ilişkilere de rastlıyoruz.

Büyülü Gerçekçilik akımıyla yazılmış bu roman gerçekten de gerçekçilikten kopmadan doğaüstü olaylarla işlenmiş. Bu mümkün değil derken ama bu çok gerçek diyebiliyor insan.

Macondo kendi halinde yaşayan halkıyla kimsenin bilmediği bir yer iken gelen bir tüccara muz ikram edilmesinin ardından yabancılarla dolan muz ticareti yapılan bir yere dönen ve hatta trenin gelişiyle devam eden bir süreçten geçer. Maconda halkı eski günlerini ararken Buendia soyu zaman geçtikçe sona yaklaşmaktadır.

Yüzyıllık Yalnızlık ismini yazarın Ursula'yı düşünerek koyduğunu düşünüyorum. 100 yılı aşan hayatında gördüğü onca torun/torun torunu, sürekli tekrarlanan hayat hikayeleri ve artık yalnızlığı hisseder hale gelmesi. Bu ismi en fazla Ursula'ya uydurdum ben.

Orjinal İsim: Das Parfum

Yazar: Patrick Süskind

Yayınevi: Can Yayınları

Sayfa: 260

Baskı Yılı: Nisan 2013

Jean-Baptiste Grenouille, annesinin doğum sonrası onu ölüme terk etmesiyle zor bir hayata başlar. İlk sütannesinin kokusunun olmadığını keşfetmesiyle rahibe geri getirdiği bebeğe bakmak için başka bir sütanne bulunur. Bu kadın sütanneliği meslek edinmiş ve aynı anda birden fazla bebeğe kendi evinde ücret karşılığı bakmaktadır. Ücret aldığı 8 yıl boyunca çocuğa bakar ancak ücret kesilince çocuğu çalışması için bir tabakçının yanına verir. Zor şartlarda yaşamaya devam eden Grenouille'nin hayatı parfümcü Baldini ile tanışmasıyla değişir.

Tüm nesneleri kokularından tanıyan ve diğer insanlardan farklı olan Grenouille, Baldini'den çok şey öğrenir. Hayali ise parfümcüler şehri Grasse'a gitmektir. 7 yıllık mağara yaşamının ardında kendi kokusunun olmadığını fark eder ve dünyası yıkılır. Kendisi için insan kokusu adını verdiği bir koku yapar ve hayalinin şehrine gitmek için yola koyulur. Grasse'a vardığında duyduğu bir koku onu çok başka bir yola sokacaktır.

Bu romanı nasıl anlatabilirim bilmiyorum ama benim için ölmeden okunması gereken 100 roman arasına kesinlikle girer :) Büyük beklenti ve merakla başladığım beklediğimden fazlasını veren ender romanlardan biriydi. Dışlanmışlık ve sevgisizlik bir insana neler yaptırabilir bu romanda anlama imkanımız oluyor. Psikopatlık diye düşündüm okurken ama karaktere acıdım da. Birbirinden çok farklı duyguları aynı anda hissettiriyor ki bu bu roman her okuyuşta ayrı keyif vereceğini düşündürdü bana. Hele kendi kokusu olmadığını fark ettiğindeki o hayal kırıklığı, yaptıklarından hiç pişman olmaması, yazar tüm bu hisleri öyle güzel aktarmış ki keyif almamak imkansız. Okurken oldukça etkilendim ve şiddetle tavsiye ediyorum. 1 Mart'ta sürprizler olacak. O yüzden takipte kalın :)

ARKA KAPAK

Patrick Süskind'in bu romanına konu olan olay, 18. yüzyılda Fransa'da geçer. Kitabın kahramanı Jean-Baptiste Grenouille, tüm insancıl duyumlardan ve duygulardan yoksun, yalnızca kokulara karşı görülmedik derecede duyarlı, istediği kokuları üretebilmek için cinayet işlemekten çekinmeyen bir katildir. Paris'te pis bir ortamda doğan adam ordaki kokuyla bir yetenek kazanır ve bunun onun için verilmiş bir yetenek olduğunu anlar. Herkesin, her şeyin kokusunu almakta, tüm kokuları üretmekte gerçek bir dahi olan bu genç adam, kendi kokusunun olmadığını, bulunduğu yerlerde insanların kendisinden çıkan kokuyu alamadıklarını anladığı gün, dünyasını yitirir. Kendisi için tek çıkar yol, başkalarına sanki insanmış izlenimi verecek kokular sürünmektir. Toplum içinde bireyselliğini hiçbir zaman edinememiş, ama kendi benliğinin dışında her şeyi yaratabilmiş bir dahiyi sergileyen bu görkemli alegorinin olağanüstü bir akıcılıkla erişilen son bölümü, benzeri herhalde Kafka'da görülebilecek bir insanlık tragedyasının simgesidir.

Orjinal İsim: O Alquimista

Yazar: Paulo Coelho

Yayınevi: Can Yayınları

Sayfa: 166

Baskı Yılı: 2010

Santiago çobanlık yapmaktadır. Bu işi gezip değişik yerleri keşfetme arzusuyla kendisi seçmiştir. Önceki yıl kendisinden yün almış tüccar(tüccarın kızını çok beğenmişti) ertesi yıl yine gelmesini istemişti ve dört gün sonra orada olacağı için heyecanlıydı. 

Gördüğü bir rüyayla ilgili Tarifa'daki bir düş yorumcusuna giden Santiago umduğunu bulamamıştır. Okuduğu kitabı değiştirip okumak için oturduğu sırada yaşlı bir adam yanına oturur. Adı Melkisedek olan bu yaşlı adam koyunlarının onda biri karşılığında delikanlının rüyasında gördüğü hazineye ulaşması için ne yapması gerektiğini öğreteceğini söyler. Yaşlı adam delikanlıya hazinesinin Mısır'da Piramitlerin yanında olduğunu ve ulaşmak için işaretlere dikkat etmesi gerektiğini söyler. Kendi kararlarını kendisinin almasının önemli olduğunu belirtip oradan uzaklaşır. 

Santiago, boğazı geçip Tanca denen liman kentine varır...

Asıl hikaye burda başlıyor diyebilirim. Kısaca yazmak gerekirse kitabın devamında, gencin işaretleri takip etmeyi öğrenişi, billuriyecide çalışıp para biriktirmesi, kervanda tanıştığı İngiliz'den neler öğrendiği, samyacı ile yollarının nasıl kesiştiği ve simyacının genci nasıl eğittiği, son olarakta Santiago'nun Piramitlere varışını okuyacaksınız ama sonu sürpriz şekilde bitecek. Sanıyorum ki çok hoşunuza gidecek. 

Belki kısa diyebileceğimiz bir kitap ama dopdolu. Hani ölmeden önce okunması gereken 100 kitap falan deseler bu kitabı muhakkak yazardım. Ne yazık ki ben okumak için geç kaldığımı düşünüyorum. Tek tesellim sindirerek okumuş olmam :) Şunu da yazayım. Okuduktan sonra arada bir aklınıza gelmesi normal, unutulacak bir kitap değil. Yazarın kalemini çok beğendiğimden diğer kitapları da okuma listemde yerini aldı. Kısa sürede onlarda yorumlarıyla burda olacak. Takipte kalın :)

ARKA KAPAK

Simyacı, dünyaca ünlü Brezilyalı yazar Paulo Coelho'nun üçüncü romanı. 1996 yılından bu yana Türkiye'de de çok okundu, çok sevildi, çok övüldü bu kitap. Bir büyük Doğu klasiği olan Mevlâna'nın ünlü Mesnevî'sinde yer alan bir küçük öyküden yola çıkarak yazılan bu roman, yüreğinde çocukluğunun çırpınışlarını taşıyan okurlar için bir "klasik" yapıt haline geldi.

Simyacı, İspanya'dan kalkıp Mısır piramitlerinin eteklerinde hazinesini aramaya giden Endülüslü çoban Santiago'nun masalsı yaşamının öyküsü. Ama aynı zamanda bir "nasihatnâme"; "Yazgına nasıl egemen olacaksın? Mutluluğunu nasıl kuracaksın?" gibi sorulara yanıt arayan bir yaşam ve ahlak kılavuzu. Mistik bir peri masalına benzeyen bu romanın, dünyanın dört bir yanında bunca sevilmesinin gizi, kuşkusuz bu kılavuzluk niteliğinden kaynaklanıyor. 


Simyacı'yı okumak, herkes daha uykudayken şafak vakti uyanıp, güneşin doğuşunu izlemeye benziyor.