Orijinal İsim: Cronica de Una Muerte Anunciada

Yazar: Gabriel Garcia Marquez

Yayınevi: Can Yayınları

Çevirmen: İnci Kut

Sayfa: 111

Baskı Yılı: 2014

Babası Arap olan Santiago Nasar'ın öldürülmesini konu alan bu romanda öldürülme süreci ve nedenleri ayrıntılı olarak işlenmiş. Kısa bir roman olduğundan fazla detay vermek istemem ancak diğer Marquez romanları gibi bu da oldukça ilginçti. İlk sayfada olayı verilip devamında sürecin nasıl işlediği yazılmış.

Yüzyıllık Yalnızlık'tan Albay Aureliano Buendia'nın adının geçmesi hoşuma gitti. Marquez bir şekilde kendi çevresinden esinlendiği şeylerden oluşturmuş romanlarını. Bu romanda da çocukluğunu geçirdiği yerde işlenen bir cinayeti kendi ağzından yazmış. Hatırladığı şeyler dışında o dönemde orda yaşamış kişilerle görüşmüş. "Büyülü Gerçekçilik" akımını bu kitapla tam anlamıyla kavradığımı düşünmekteyim.

Angela Vicario ve Bayardo San Roman'ın düğünü ve düğün sonrası sürecin Santiago Nasar'ın ölümüyle ilişkisi, çevrede yaşayanların olaya tepkileri bana çok ilginç geldi. Sırada yazarın en merak ettiğim romanı Kolera Günlerinde Aşk var. Umarım yakın zamanda okuyabilirim.

Yazar Hakkında Kısa Bilgi

Nisan 2014'te aramızdan ayrılan Gabriel Garcia Marquez, büyülü gerçekçilik akımının öncülerindendir. Kolombiyalı yazarın yayınlanmış ilk eseri 1955 yılında basılan Yaprak Fırtınası'dır. 1982'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır.

Büyülü Gerçekçilik nedir?

Normal ya da gerçekçi kabul edilen sanat akımlarında olmaması gereken sihirli ve mantık dışı öğeleri içeren sanat akımı.

ARKA KAPAK

Kolombiyalı büyük yazar Gabriel García Márquez'in 1981'de yayımlanan yedinci romanı Kırmızı Pazartesi, işleneceğini herkesin bildiği, engel olmak için kimsenin bir şey yapmadığı bir namus cinayetinin öyküsü. Hem Kolombiya'da, hem de yayımlandığı dünyanın dört bir yanındaki pek çok ülkede sarsıcı etkileri olmuş bir roman. Usta yazar, çocukluğunu geçirdiği kasabada yıllar önce yaşanmış bir cinayet olayını aktarıyor. Romanın kahramanı Santiago Nasar'ın öldürüleceği daha ilk satırlardan belli. Kırmızı Pazartesi, yalnızca bir cinayetin arka planını değil, bir halkın ortak davranış biçimlerinin potresini de çiziyor. Böylece, sonuna dek ilgiyle okuyacağınız bu kısa ve ölümsüz roman, bir toplumsal ruhçözümü niteliği de kazanmış oluyor.

*** Bilgi için yararlandığım kaynak Vikipedi. Detaylı incelemeyi ordan yapabilirsiniz.

Facebook
Google Plus

Twitter
Instagram

Orjinal İsim: Cien Anos De Soledad

Yazar: Gabriel Garcia Marquez

Yayınevi: Can Yayınları

Sayfa: 461

Baskı Yılı: 2014(55. Baskı)

Öncelikle karmaşık bir roman oluyacağınızı bilin. Eğer sürekli düşünmek istemiyorsanız hiç başlamayın. Kolay değil Nobel almış bir romandan bahsediyoruz. Haliyle biraz ağır. Laf olsun diye okunacak bir eser değil. O yüzden belli bir yaş üstü okursa bence daha uygun olur. Mantığını kavrayınca akıp gidiyor.

Okumayı çok istediğim bu romanı ancak okuma imkanı buldum. Aynı ay yazar vefat etti, ilgililer biliyordur muhtemelen ama bilmeyenler olabilir diye yazmak istedim. Önceki paragrafta yazdığım gibi ağır ilerleyen bir eser ancak farklı mı farklı. Okumaya değer denilecek türdendi.

Jose Arcadio Buendia eşi Ursula ile Macondo'ya yerleşmiş ve oranın kurulup geliştirilmesinde çaba sarf etmiştir. Ancak içindeki bilim aşkı onu rahat bırakmaz, kendisini bilime adar. Oğulları Aureliano Buendia, Jose Arcadio ve kızları Amaranta farklı bir hayat yaşarlar.

6 kuşak yer alıyor kitapta. Ursula bu 6 kuşağı görüyor ve onlarla yaşıyor. Aklınızı karıştıracak tek şey sürekli erkek karakterlerde tekrarlanan isimler. Hemen herkes aynı ismi taşıyor ve bu bir süre sonra sizin kafanızın karışmasını sağlıyor. Herkes oğluna kendi adını koyuyor ve ilginç bir şekilde zamanla kaderlerinin de birbirine benzedikleri ortaya çıkıyor. Her ne kadar artık farklı isim konulacak dense de son ana kadar aynı ismi tekrarlama huyundan vazgeçilemiyor. Bunca kuşakta başka neler olur derseniz ensest ilişkilere de rastlıyoruz.

Büyülü Gerçekçilik akımıyla yazılmış bu roman gerçekten de gerçekçilikten kopmadan doğaüstü olaylarla işlenmiş. Bu mümkün değil derken ama bu çok gerçek diyebiliyor insan.

Macondo kendi halinde yaşayan halkıyla kimsenin bilmediği bir yer iken gelen bir tüccara muz ikram edilmesinin ardından yabancılarla dolan muz ticareti yapılan bir yere dönen ve hatta trenin gelişiyle devam eden bir süreçten geçer. Maconda halkı eski günlerini ararken Buendia soyu zaman geçtikçe sona yaklaşmaktadır.

Yüzyıllık Yalnızlık ismini yazarın Ursula'yı düşünerek koyduğunu düşünüyorum. 100 yılı aşan hayatında gördüğü onca torun/torun torunu, sürekli tekrarlanan hayat hikayeleri ve artık yalnızlığı hisseder hale gelmesi. Bu ismi en fazla Ursula'ya uydurdum ben.